Concert: The 1975.

topphoto1975Dansen, meezingen, kippenvel kweken (én daarbij een kleine crush ontwikkelen) en met de ogen rollen; het kan allemaal op één avond. Ik ging naar The 1975 in de AB en zou graag NU terug willen. Pretty please?

Ongelooflijk veel zin had ik erin. Zó veel dat ik zowaar energie op overschot had na een nachtje zonder al te veel slaap, en ik de uren naar de treinrit richting Brussel ongeduldig aftelde.
Daar toegekomen moest ik toch even slikken… Dat er massa’s ‘jonkies’ gingen zijn hadden we wel verwacht aangezien de muziek en de thema’s van de Britse twintigers heel toegankelijk zijn, maar na al wat voortijdig gegil te moeten aanhoren begon ik toch wat de vrezen voor de sfeer van het optreden. True, Matt Healy is een knappe kerel (believe me, I know, nu meer dan ooit), maar je komt desnoods nog steeds (ook, hehe) voor de muziek, toch? Die wou ik dus het liefst nog boven al het gegil uit horen, en eigenlijk viel het op ons plaatsje links vooraan al bij al nog mee.

Gelukkig maar, want ik heb énorm genoten van dit optreden. Voor velen lijkt The 1975 waarschijnlijk nog een nieuwe band die zogezegd ‘overnight’ zomaar uit het niets kwam, terwijl de jonge Britten ondertussen al een kleine 10(!) jaar samenspelen. Sinds dan hebben ze hard aan een eigen sound en image gewerkt, en daar zie je nu het resultaat van: de band stáát er. Ze klonken muzikaal nagenoeg perfect, Healy’s stem en lyrics zorgden bij mij voor heerlijk veel knikkende knieën-momenten, en ze hebben een gigantische bende trouwe fans achter zich. Want dat moest ik al snel toegeven: hoe irritant de occasionele hysterische gil ook was, meezingen met alle nummers konden ze wel. Smijt daar dan nog eens een immer coole saxofonist bij om de live performance een meerwaarde te geven en je krijgt een geweldig leuk optreden.

En ja hoor, ik geef het al toe. Tussen alle luide “I LOVE YOU!!’s” en zelfs uhm… ‘meer provocerende’ uitbarstingen van jonge meisjes in de richting van Matt Healy, hoorde je in het publiek ook iemand stil hetzelfde zeggen. Zo van ergens links vooraan, zo.
the1975
Favoriete momenten:
Me; Healy’s meest persoonlijke nummer, en hij vroeg dan ook aan iedereen om géén foto’s te nemen en niet te filmen. Gewoon luisteren en genieten.
– Persoonlijk favoriet nummer Fallingforyou; wanneer jij “I don’t wanna be your friend, I want to kiss your neck” zingt? Geheel likewise hoor Matt, die falling for you.
Robbers; roept: “now everybody’s deeeeeaaaaad!”. Nuff said. Kiekevel!
Settle Down; dansen!
Sex
Girls; hier wordt een mens gewoon blij van, simple as that.
– De hilarische wandeling/treinrit huiswaarts met best friend Yente. Want “our life will never be complete, you know.”

Kleine tegenvallers:
– Dat voorprogramma zeg, wat was me dat? Een hoop gezoem in een micro.
– Een bende tieners die zonder scrupules “WE WANT SEX!” roept terwijl je wist dat dat nummer toch sowieso kwam… Limiet van verdragen bereikt, now stop it.
– Ik had ook best zin in een fles rode wijn én dosis nicotine, damnit.

Ok, dat laatste was al een mopje: amper tegenvallers dus! Ik kijk alvast uit naar hun nieuwe album én een volgende kans om ze live aan het werk te zien.

Veel liefs,

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s