Gedichtendag: poëzie in films.

prose-before-hoes-sketch

Proza, poëzie, toneelstukken en zelfs lyrics: ik ben een enorme fan van woorden en kon deze Gedichtendag – aan het begin van de Week van de Poëzie – dus niet zomaar voorbij laten gaan. Ben je zelf niet zo thuis in dat wereldje? No problem! Met deze bekende stukjes en een beetje hulp van film en pop culture geraak je al ver! 😉

Here goes!

Eloisa to Abelard, Alexander Pope

Dit gedicht werd geciteerd in het mooie Eternal Sunshine of the Spotless Mind (2004), en komt uit dit gedicht.

As I Walked Out One Evening, W.H. Auden

Deze zien we verschijnen in de film Before Sunrise (1995). Auden was een heel getalenteerde dichter die in zowat alle versvormen thuis was, en erom bekend stond actuele thema’s effortless in z’n werk op te nemen. Het volledige gedicht kan je hier vinden.

Do not go gentle into that good night, Dylan Thomas

Wie onlangs Interstellar zag herinnert zich vast deze nog! Ik werd er helemaal stil van, you? Omdat het zo’n belangrijk aspect is van het verhaal staat het ook op de soundtrack van de film, voorgelezen door de acteurs. Hierboven kan je dat beluisteren, maar neem de tekst er vooral bij!

Oh Captain! My Captain!, Walt Whitman

Iconisch moment (now more than ever) in de film Dead Poets Society (1989) en een referentie naar dit gedicht. Ik heb er simpelweg geen andere woorden meer voor… Sniff.

Sonnet 18, William Shakespeare

Yup, ik blijf compleet verzot op Shakespeare’s werk. Laat het dan nog eens voorlezen door celeb crush nummer 1 en ik krijg al helemaal wobbly knees.
Niet echt uit een film dus, ik wéét het. Maarmaar: dat Britse accent, die stem,.. Smelt!

Zo zijn er natuurlijk nog meer (o.a. in de films Into The Wild, Apocalypse Now én zelfs in Bridget Jones’s Diary wordt er naarstig gerijmd!), maar dit zijn alvast 5 gedichten die er voor mij uitspringen.

Welk gedicht (uit een film of niet) zouden jullie willen delen vandaag?

Veel liefs,

Nelle

Advertisements

2 thoughts on “Gedichtendag: poëzie in films.

  1. jirkaclaessens says:

    Uit “Four weddings and a funeral” het prachtige gedicht van Auden.

    Funeral blues

    Stop all the clocks, cut off the telephone
    Prevent the dog from barking with a juicy bone
    Silence the piano’s and with muffled drum
    Bring out the coffin, let the mourners come

    Let aeroplanes circle moaning overhead
    Scribbling in the sky the message: he is dead
    Put crêpe bows round the white necks of the public doves
    Let the traffic policemen wear black cotton gloves

    He was my North, my South, my East and West
    My working week and my sunday rest
    My noon, my midnight, my talk, my song
    I thought that love would last for ever, I was wrong

    The stars are not wanted now: put out every one
    Pack up the moon and dismantle the sun
    Pour away the ocean and sweep up the wood
    For nothing now can ever come to any good

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s