10 redenen waarom ik maar geen genoeg krijg van mijn jeugdbeweging.

Tot mijn 25 leiding, nu actief bij het Gewest, leverancier van ontspanningsspelletjes voor de huidige leidingsploeg én binnenkort nog eens mee op kamp. Voor sommigen klinkt dat logisch, voor anderen misschien een beetje gek: maar once you jeugdbeweging, you never go back (dat rijmt zelfs, zeg) en wel hierom! 

1. The joy of spelletjes in elkaar flansen.

Of het nu voor chirozondagen of leidingsactiviteiten is: er gaat niets, maar dan ook niéts boven een brainstorm met je medeleidster(s) over welke spelletjes je klaarstoomt voor je leden. Hoe gekker, hoe beter! Hét pronkstuk bij uitstek is natuurlijk je kampprogramma. Geen gezelligere avondjes dan die voor kamp-preparaties, en wanneer je het hele ding dan afgeprint ziet… Goh, fier! Je kan gewoon nooit wachten om al die zotte plannen, waarvan je elk jaar 100% overtuigd bent dat ze gewoon ge-ni-aal zijn, uit te voeren!

2. De verkleedpartijen.

Geef mij een excuus en ik zou me elke dag verkleden… I love it! Op kamp zijn er gelukkig genoeg redenen voor: themadagen, kamptoneeltjes of – euh – gewoon als je daar zin hebt. Oh, en je daarbij inleven is een absolute must!

3. Dat badass-gevoel wanneer je op kamp vertrekt.

Je familie of wederhelft uitwuiven, wetende dat je ze hoogstwaarschijnlijk geen seconde gaat missen; daar voelt jong en oud zich toch ongelooflijk stoer bij?

“No offense, ouders/lovers, we zien jullie graag. Maareuh… tot binnen 10 dagen!” *marcheert trots en al zingend de bus op* 🎶LEVEN OP HET RITME VAN DE WIND EN VAN DE ZON, ZINGEN OP DE MELODIE VAN BOS EN BEEK EN BRON!🎶 giphy

4. Ovaries before Brovaries (of Bros before Hoes voor de mannen, natuurlijk).

Ik heb geen idee hoe het zit met gemengde jeugdbewegingen (dat zal ook wel wreed plezant zijn!), maar zo enkel met een bende grieten op stap gaan daar ben ik ongelooflijk fan van. Zélfs toen ik ontdekte dat Zac Efron zich midden in ons kamp net over de landsgrens zal bevinden was er no question:

Hij was er trouwens kapot van, maar zo gaat dat nu eenmaal. 😉

5. Kattekwaad!

Medeleidsters, andere groepen, de kookploeg,… Niemand is veilig op kamp. Van alle stoelen bovenop de tent zwieren, tot de leidingstent in’t pikkedonker zetten tijdens een vergadering (jaarlijkse traditie: dank je, mannen van de kookploeg). Zo’n ondeugende (maar zéker onschuldige) plannen, die horen erbij! Wie iets uitsteekt kan natuurlijk altijd iets terugverwachten, ye be warned…

6. Vuile kleren, hoera!

Eén van de leukste jeugdbewegingtradities moeten wel die ‘vuile spelen’ zijn. Kleren dragen die weg mogen, knop omdraaien en er keihard voor gaan, dat zijn de enige regels.

7. The food!

Na uren ravotten gaat er niets boven die heerlijke kampmaaltijden binnenspelen. Van boerenkost, pannenkoeken en heerlijke dessertjes tot laatavondverrassingen; pure verwennerij van je kookploeg!

8. Kampvuur en slapen onder de sterrenhemel.

Midden in het jaar, als afsluiter van een feestweekend, in de winter,… Als je bij een jeugdbeweging zit kan je je moeilijk een periode zonder gezellig aan zo’n kampvuur te zitten voorstellen. De favoriet is natuurlijk dat op het einde van het kamp. Als het weer wat meezit blijf je daar tot de late uurtjes hangen. Soms zelfs tot de vroege, want aan het kampvuur overnachten staat zonder twijfel op ieders lijstje. Dat wij in augustus op kamp gaan en daardoor altijd wel vallende sterren kunnen spotten maakt het alleen maar mooier. Yup, wij wensen nogal wat af die avond!

9. Never (really) grow up.

Er zijn natuurlijk genoeg manieren om even te ontsnappen aan die grown-up world, en je blijven inzetten voor een jeugdbeweging is daar zeker eentje van. Van die kiddo’s of gekke leidsters entertainen blijf je lekker jong, en kan je bovendien nog eens even gek doen als in jouw ‘goede oude (ahum)’ tijd.

10. Liefde, liefde.

Eén: amper banden zo sterk als diegene die je in een jeugdvereniging, eender welke soort, smeedt. True story. Mijn beste maatje is er eentje, de rest van al mijn ex-medeleidsters zijn stuk voor stuk vriendinnen waarvan ik weet dat ik er altijd bij terecht kan, en samen met mijn zus en broer leiding zijn (in aparte leidingsploegen, weliswaar, maar toch) heeft ons alleen maar better buddies gemaakt.

Twee: ik sta er telkens versteld van hoe lief die leden zijn én blijven. Of je er nu een heel jaar hebt bijgestaan, maar voor één spelletje of gewoon als rondlopende leidster van een andere groep: ze vergeten je écht nooit en jij hen ook niet.

Drie: generatiekloof, wat is dat? Nog maar een jaartje gestopt en af en toe langsgaan (wat hou ik van mijn leidster-van-de-leidingexcuus, hihi), of al járen oud-leidster en je hoofd eens laten zien op eender welk event: de chiro (of like I said: eender welke jeugdvereniging) blijft een thuis waar je altijd naar terug kan keren.

Sniff, I’m getting emotional.

Wat zijn jullie favoriete dingen of herinneringen aan julie kamp of jeugdvereniging?

Veel liefs,

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s